Met schrijven wil zij veel mensen bereiken en zij wil een inspiratie zijn voor mensen met en zonder beperking.

Kimberley

Door onze redacteur Suzanne

“Ik wil een inspiratie zijn voor mensen met en zonder beperking”

Kimberley (21) werkt hard aan het waarmaken van haar dromen. Natuurlijk heeft ze ook haar moeilijke momenten, want ze heeft Cerebrale Parese, een hersenbeschadiging die ze opliep bij haar geboorte.

kimberleyWat houdt Cerebrale Parese in voor jou?
Bij mijn geboorte heb ik een zuurstoftekort gehad, waardoor ik een hersenbeschadiging heb opgelopen. Daardoor ben ik spastisch. En ik merk de laatste jaren dat ik minder energie heb. Ik ben nu sneller moe dan vroeger.

Welke dingen kun je minder goed?
In principe kan ik alles. Alleen niet achter elkaar. Ik plan op een dag maar één activiteit buiten de deur. Als ik bijvoorbeeld ga sporten, dan kan ik de rest van de dag niets doen. Dat is voor mij te vermoeiend. Vroeger had ik dat nog niet. Toen hoefde ik nergens bij na te denken, maar nu moet ik het rustiger aan doen. Het verschilt ook per dag wat ik wel en niet kan. Op een slechte dag kan ik bijvoorbeeld geen glas drinken naar de kamer brengen. Dan zijn mijn handen zo onrustig, dat de inhoud van het glas door de hele kamer ligt.

Hoe gaat je omgeving ermee om?
Mijn ouders hebben me nooit anders behandeld. Ze hebben me geleerd om alles wat ik zelf kan, ook zelf te doen. Die instelling heb ik van ze overgenomen. Soms zien bekenden in mijn omgeving niet eens dat ik een beperking heb. Aan de ene kant is dat fijn, maar is soms is het ook lastig. Het is dan bijna alsof ik er geen moeite mee mag hebben dat ik niet alles kan doen wat anderen doen. Ik vind het daardoor ook moeilijk om hulp te vragen. Zeker voor dingen die ik eerst nog wel kon.

Hoe is het voor jou dat je nu minder kan dan vroeger?
Daar heb moeite mee. Je ziet leeftijdsgenoten in de bloei van hun leven. Ze volgen een studie, hebben een baan, gaan uit en hebben vriendjes en vriendinnen. Ik heb dat niet. Zo had ik graag een voltijdstudie willen volgen op het mbo. Een reguliere school is echter te hoog gegrepen voor mij. Het niveau kan ik prima aan, alleen tempo ligt te hoog.

Hoe ziet jouw dagelijks leven eruit?
Ik heb een eigen blog en ik schrijf voor de BOSK, een vereniging van en voor mensen met een lichamelijke handicap. Daarnaast volg ik sinds kort een deeltijdopleiding aan de schrijversacademie. Daar ben ik per toeval ingerold. Ik had veel mailcontact met een kennis en toen ik bijna twee jaar geleden niet meer wist wat ik met mijn leven wilde doen, kwam zij met het idee dat ik iets met schrijven kon gaan doen. Ze vond mijn mails namelijk heel mooi. Dankzij haar heb ik ontdekt dat ik schrijven heel leuk vind.

Welke dromen heb je?
Ooit een boek uitbrengen, zou heel gaaf zijn. Verder wil ik met mijn blogs zoveel mogelijk mensen bereiken. Ik wil een inspiratie zijn voor mensen met en zonder beperking. Toen ik nog wat jonger was, wilde ik graag dokter worden. Dat is niet echt realistisch, maar mensen willen helpen, heeft er dus altijd al ingezeten bij mij.

Heb je nog een tip voor andere jongeren?
Laat je niet in een hokje plaatsen. Kijk naar jouw mogelijkheden en kwaliteiten, jaag je dromen en doelen na. Blijkt het toch niet haalbaar? Zie het dan niet als falen en ga op zoek naar alternatieven. Geloof in jezelf en geniet van het leven.

Neem ook eens kijkje op de blog van Kimberley!

Bron: http://www.hoezoanders.nl/kimberley

Share