Welkom, wat leuk dat je deze pagina bezoekt!

Op deze pagina vertel ik je meer over de gastlessen die ik verzorg als ervaringsdeskundige.

Waarom gastlessen?
Ik merk dat er vaak veel vragen zijn en dat mensen zich onzeker voelen als het gaat over het omgaan met mensen met een handicap

♥ Waarom zou die persoon in een rolstoel zitten?
♥ Ik zou best een praatje willen maken, maar ik weet niet hoe ik moet beginnen.
♥ Zal ik mijn hulp aanbieden? Ik wil niet opdringerig overkomen.
♥ Ah, zo jong en dan al in een scootmobiel. Wat zal ze het zwaar hebben.

Mijn doel is om meer bekendheid naar buiten te brengen over het leven met een handicap. Zodat het niet meer als ‘eng’ wordt gezien. Dat mensen niet meer kijken, maar het gesprek met je aangaan.
Ook wil ik lotgenoten een steuntje in de rug geven en een stukje met hen meelopen in hun zoektocht.

Hoe?
Door mijn verhaal te vertellen en door met mensen in gesprek te gaan. De aanwezigen bepalen waar we het over gaan hebben door vragen te stellen, want dan komt het verhaal vanzelf.
Dit kunnen scholieren, studenten, lotgenoten,

Een bredere kijk in de zorgverlening en de medische wereld
Ook hierin wil ik mijn visie delen.
Toen ik nog kind was werd er alleen gekeken naar het lichamelijke functioneren. Samen met de fysiotherapeut oefende ik mijn fijne en grove motoriek en de kracht in mijn ledematen. Door middel van logopedie leerde ik duidelijk te praten. Later bezocht ik een ergotherapeut die met mij meekeek hoe ik met hulpmiddelen mijn blouses zelf dicht kon maken en mijn brood kon smeren. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Maar waar geen aandacht voor was is wat dit alles mentaal met mij deed. De vraag die veelal bij mij naar boven kwam was: Waarom ben ik anders dan de rest? Waarom moet ik als enige op een computer werken? Waarom kan ik niet meedoen?

Natuurlijk werd er gezegd dat ik een computer gebruikte omdat schrijven veel te lang duurde bij mij en te veel energie koste. Alleen nam dit de frustratie en het verdriet hierover niet weg.
Hoe ga je als kind om met dit verdriet?

Wanneer ik hier nu op terugkijk ben ik van mening dat hier veel meer begeleiding in moet komen. Naast het praktische moet ook gekeken worden naar het mentale stuk. Iemand die zegt dat je verdriet er mag zijn. Iemand die je vertelt dat het niet erg is om boos te zijn. Iemand die jou begeleidt in hoe je met deze gevoelens om kunt gaan.

Ben jij een student of werkzaam in dit vakgebied en ben je geïnteresseerd in mijn visie? Ook dan ga ik heel graag met jou of met de groep in gesprek.

Share