Het gevoel dat je geen grip meer hebt op wat je denkt en voelt. Het ene moment blij en rustig, het volgende ogenblik boos of verdrietig. Gedachten die door elkaar heen schreeuwen waardoor jij je helemaal gek laat maken. Zoveel verschillende gedachten dat ze zich als een web om je heen draaien.
M’n hoofd speelt een spelletje met me, maar ik ken de regels
niet.

Het besef dat het niet lukt
Dat ik geen baas meer bent over mijn eigen gedachten. Dat is heel moeilijk. Ik weet dat het mijn gedachten zijn die maken dat ik mij op bepaalde momenten heel bang, verdrietig of boos voel, maar toch krijg ik ze niet uit mijn hoofd.

Hoe harder ik vecht..
..hoe sterker de gedachten lijken te worden. Het liefst wil ik ze wegdrukken, wat ik ook vaak doe. Dat hou ik eventjes vol, maar daarna lijken ze nog sterker terug te komen. Het is alsof ik een bal onder water probeer te duwen, die met een enorme kracht naar boven schiet wanneer ik de druk ook maar een klein beetje eraf haal. Daarna gaat hij weer z’n eigen weg tot ik hem weer te pakken heb en ik uit alle macht probeer de bal en dus de gedachten weer weg te drukken.

Gedachten over je gedachten
Zo ontwikkel ik ook steeds gedachten over de gedachten. Steeds vel ik een nieuw oordeel over wat zich allemaal in mij afspeelt. ‘Het gaat er niet om dat je de gedachten direct omzet naar iets positiefs, maar dat de gedachten er mogen zijn’, zei m’n psycholoog gisteren. Ze legde me uit dat je niet in één keer om kan en hoeft te schakelen naar de andere kant. Maar de gedachten mag observeren, ze er laten zijn. Dan kan ik me afvragen wat deze gedachten me nou eigenlijk vertellen en de vraag stellen of dit wel waar is.
Dit is het theoretische verhaal.

Diepe overtuigingen
‘Hoe meer het “probleem” aan de oppervlakte ligt, hoe makkelijker het is,’ vervolgt de psycholoog.
Maar het kan ook zijn dat je al jaren op deze manier denkt en leeft en dan draai je het niet zomaar om. Bij mij blijkt het om diepgewortelde patronen te gaan. Zo heb ik de lat al heel vroeg in mijn leven vaak op een onbereikbare hoogte gelegd. Heel lang kon ik hem blijven nastreven totdat hij ineens niet meer te bereiken was. Ik zette geen stapjes meer omhoog, maar juist naar beneden. Ik bleef achter in mijn ontwikkeling en kon m’n leeftijdsgenoten niet meer bijbenen.

Vechtersbaas
Toch is de vechtersbaas in mij zo sterk dat hij nog niet tevreden kan zijn met minder. Hoe onbereikbaar ook, het gevoel te willen presteren is zo sterk dat ik blijf vechten. Al dan niet bewust. Ik heb het vaak geeneens in de gaten dat er een keus is.
Deze maand doe ik mee aan Steptember om geld op te halen voor mensen die net als ik Cerebrale Parese hebben. Je wordt uitgedaagd om 28 dagen lang 10.000 stappen te zetten.
‘Wat als je het niet haalt’, zegt de psycholoog. Maar die gedachte kan ik geeneens toelaten. Een dag geen 10.000 stappen zetten is voor mij geen optie.
Toch?

Mijn hoofd speelt een spelletje met mij en ik ben op zoek naar de regels.

Meld je hieronder vrijblijvend aan voor de Newsflash
Eens per week ontvang je de Newsflash in je mailbox met daarin o.a. mijn wekelijkse blog, een persoonlijk bericht, de spastische (eigen)wijsheid en nog veel meer.


Volg Just as Kim via:
Facebook: klik hier en like Just as Kim.
Twitter: klik hier om Just as Kim te volgen.

Echt contact, het mooiste wat er is!

♥mail@justaskim.nl♥

Share